Eind mei ben ik op reis geweest naar Bremen. Het kleine reisdagboek dat ik heb bijgehouden, deel ik met jullie.
Park Am Wall en de Weser
Nadat ik eerst op het Hauptbahnhof een alternatieve treinreis met Deutsche Bahn voor de terugweg heb geboekt, heb ik vandaag extra de benen gestrekt. Een kleine 20.000 stappen, zegt mijn telefoon.
Leidraad was de thuis al geprinte NS-wandeling. Zoals ik al vermoedde bij het vooraf doorlezen, was het soms moeilijk om de route te volgen.
Of weer op te pikken bij de twee onverwachte wegafsluitingen die ik tegenkwam. Daar kan de NS natuurlijk niets aan doen.
Ik kwam op veel plaatsen die ik anders niet gevonden had. Het was een mooie route door het park op de oude stadsomwalling, een stukje langs de Weser en door de oude binnenstad.
Het aantal daklozen en vooral verslaafden die ik zowel rondom het station als in het park ontmoette, noem ik toch even. In drukke winkelstraten zit er letterlijk elke honderd meter iemand te bedelen. Hoewel ik in Utrecht en Amsterdam wel wat gewend ben, zijn het er hier toch echt meer. Daarbij komt dat ik al drie keer een schimmige transactie met veel geld gezien heb en je snapt dat ik probeer om niet te kijken wat daar precies gebeurt.
Talrijk in het park zijn de beelden en tja, alweer eentje van een blote man.
Op de Weser zag ik de nodige beroepsvaart, die het water deelde met sportieve roeiers en een overstekend pontje.
Pagina's
▼
zondag 7 juni 2026
zaterdag 6 juni 2026
Dagboek Bremen (5)
Eind mei ben ik op reis geweest naar Bremen. Het kleine reisdagboek dat ik heb bijgehouden, deel ik met jullie.
Schommel en glutenvrij eten
En verder vandaag ... Eerlijk gezegd heb ik nog van alles gedaan. Zo was ik een kwartiertje in de Unser Lieben Frauenkirch met prachtige glas-in-loodramen én een schommel. Natuurlijk heb ik 'm zelf ook even geprobeerd, al maakte ik snel plaats voor de jongen op de foto die er geen genoeg van kon krijgen. In Markthalle 8 bij Keto Kitchen at ik heerlijke citroen lemoncake en nam ik avocado bruschetta mee voor in de studio. Alles glutenvrij natuurlijk, evenals de hele lekkere Hammermühle havercrunchy en zandkoekjes van Alnavit. Leuk om de in Nederland vrij onbekende merken uit te proberen.
Tot slot nog een minder leuk bericht. Per mail hoorde ik namelijk dat mijn trein terug vrijdag vervangen wordt door een bus. BOE!! Reis nooit met GoVolta: geen excuses ofzo, gewoon een mededeling. Morgenochtend ga ik op het station kijken wat andere reisopties zijn.
Schommel en glutenvrij eten
En verder vandaag ... Eerlijk gezegd heb ik nog van alles gedaan. Zo was ik een kwartiertje in de Unser Lieben Frauenkirch met prachtige glas-in-loodramen én een schommel. Natuurlijk heb ik 'm zelf ook even geprobeerd, al maakte ik snel plaats voor de jongen op de foto die er geen genoeg van kon krijgen. In Markthalle 8 bij Keto Kitchen at ik heerlijke citroen lemoncake en nam ik avocado bruschetta mee voor in de studio. Alles glutenvrij natuurlijk, evenals de hele lekkere Hammermühle havercrunchy en zandkoekjes van Alnavit. Leuk om de in Nederland vrij onbekende merken uit te proberen.
Tot slot nog een minder leuk bericht. Per mail hoorde ik namelijk dat mijn trein terug vrijdag vervangen wordt door een bus. BOE!! Reis nooit met GoVolta: geen excuses ofzo, gewoon een mededeling. Morgenochtend ga ik op het station kijken wat andere reisopties zijn.
vrijdag 5 juni 2026
Dagboek Bremen (4)
Eind mei ben ik op reis geweest naar Bremen. Het kleine reisdagboek dat ik heb bijgehouden, deel ik met jullie.
Rathausführung
De thuis al geboekte rondleiding in het stadhuis werd gegeven door een dame op leeftijd - ouder dan ik bedoel ik - die heel behoorlijk Engels sprak. Met enige merkwaardigheden, dat wel. Zo zei ze om de andere zin "thank you". Bedankt voor wat? Het belangrijkste thema van haar was de macht van de paus versus de wereldlijke macht in Bremen oftewel de macht van de kooplieden. Vandaar dat ze nogal vaak "Rome" zei, wat ik nauwelijks kon onderscheiden van haar "Bremen".
De macht van de kooplieden oftewel de macht van het geld, trok meer dan eens aan het langste eind. Bijvoorbeeld als het ging om de vorm van de stad. Gebruikelijk was om rondom de kerk te bouwen, zodat de vorm van de stad min of meer rond werd. Bij de bouw van Bremen was daarentegen de rivier de Weser leidend. De kooplieden van de Hanze waren bepalend dus. Het Rathaus werd gebouwd aan het eind van de 15e eeuw. Hierboven zie je de spiegel die je bij het binnenkomen van de balzaal ziet. De spiegel en de omlijsting tonen het verleden (vrouw met open boek), het heden (spiegel) en de toekomst (vrouw met gesloten boek). In dezelfde zaal hangt dit 17e eeuwse stadsgezicht, waarop je de drie toegangstorens tot de stad kunt zien. Eeuwenlang waren ze een adequaat verdedigingsmiddel: je moest langs een van deze drie. Geen van de torens is er nog overigens. De Obere Rathaushalle is van 1405. Het is een grote ruimte van waaruit Bremen eeuwenlang werd bestuurd en er recht werd gesproken. In deze hal bevindt zich onder andere de van fraai houtsnijwerk voorziene toegangsdeur tot de Gouden Kamer. Aan het begin van de 20e eeuw is de kamer opnieuw ingericht in Art Nouveau-stijl. Je mag de ruimte niet meer betreden, alleen vanuit de deuropening bekijken en fotograferen.
De thuis al geboekte rondleiding in het stadhuis werd gegeven door een dame op leeftijd - ouder dan ik bedoel ik - die heel behoorlijk Engels sprak. Met enige merkwaardigheden, dat wel. Zo zei ze om de andere zin "thank you". Bedankt voor wat? Het belangrijkste thema van haar was de macht van de paus versus de wereldlijke macht in Bremen oftewel de macht van de kooplieden. Vandaar dat ze nogal vaak "Rome" zei, wat ik nauwelijks kon onderscheiden van haar "Bremen".
De macht van de kooplieden oftewel de macht van het geld, trok meer dan eens aan het langste eind. Bijvoorbeeld als het ging om de vorm van de stad. Gebruikelijk was om rondom de kerk te bouwen, zodat de vorm van de stad min of meer rond werd. Bij de bouw van Bremen was daarentegen de rivier de Weser leidend. De kooplieden van de Hanze waren bepalend dus. Het Rathaus werd gebouwd aan het eind van de 15e eeuw. Hierboven zie je de spiegel die je bij het binnenkomen van de balzaal ziet. De spiegel en de omlijsting tonen het verleden (vrouw met open boek), het heden (spiegel) en de toekomst (vrouw met gesloten boek). In dezelfde zaal hangt dit 17e eeuwse stadsgezicht, waarop je de drie toegangstorens tot de stad kunt zien. Eeuwenlang waren ze een adequaat verdedigingsmiddel: je moest langs een van deze drie. Geen van de torens is er nog overigens. De Obere Rathaushalle is van 1405. Het is een grote ruimte van waaruit Bremen eeuwenlang werd bestuurd en er recht werd gesproken. In deze hal bevindt zich onder andere de van fraai houtsnijwerk voorziene toegangsdeur tot de Gouden Kamer. Aan het begin van de 20e eeuw is de kamer opnieuw ingericht in Art Nouveau-stijl. Je mag de ruimte niet meer betreden, alleen vanuit de deuropening bekijken en fotograferen.
donderdag 4 juni 2026
Dagboek Bremen (3)
Eind mei ben ik op reis geweest naar Bremen. Het kleine reisdagboek dat ik heb bijgehouden, deel ik met jullie.
St Petri Domkirche
Op deze nogal warme dag had ik me voorgenomen een paar kerken te bezoeken. Lekker koel! Om tien uur ging de St Petri open en ik was meteen ter plekke. De oorspronkelijke kerk is in 789 gewijd en uiteraard is daar niets van over. Sterker nog, het meeste is laat negentiende-eeuws en men heeft nogal de fantasie gebruikt. In het interieur zijn Spaanse, Franse enz invloeden te zien. Dat neemt niet weg dat de klok die hier op de grond ligt, uit 1647 is. De klok hing oorspronkelijk in de kerk, om de kerkgangers te vertellen hoe laat het was in een tijd dat slechts weinigen een zakhorloge hadden. Het uurwerk heeft op verschillende plaatsen gehangen en de laatste decennia lag het in de opslag. De oostelijke crypte stamt uit de elfde eeuw en is de oudste ruimte van Bremen. Het is nu in gebruik als stilteruimte. Van de zijkanten van de koorbanken uit ongeveer 1360 resteren een aantal reliëfs in houtsnijwerk, die bijbelverhalen weergeven. Ik kon ze lang niet allemaal thuisbrengen, Adam en Eva waren in ieder geval wel duidelijk te herkennen voor mij. De preekstoel is gemaakt in opdracht van de Deense aartsbisschop Frederik II in 1638. In het museum van de Dom dat ook gratis toegankelijk is, ben ik niet geweest. Wel heb ik een kijkje genomen in de aardige kleine bijbeltuin die bij de Dom hoort.
Als je Bremen bezoekt, zou ik zeker ook naar de St Petri gaan. Het geheel is niet overweldigend, delen zijn zeer de moeite waar en echt oud zoals de middeleeuwse reliéfs in houtsnijwerk. Deze hangen trouwens in een zijkapel en worden niet heel nadrukkelijk gepresenteerd. Een korte Nederlandstalige rondleiding is bij de ingang te verkrijgen.
St Petri Domkirche
Op deze nogal warme dag had ik me voorgenomen een paar kerken te bezoeken. Lekker koel! Om tien uur ging de St Petri open en ik was meteen ter plekke. De oorspronkelijke kerk is in 789 gewijd en uiteraard is daar niets van over. Sterker nog, het meeste is laat negentiende-eeuws en men heeft nogal de fantasie gebruikt. In het interieur zijn Spaanse, Franse enz invloeden te zien. Dat neemt niet weg dat de klok die hier op de grond ligt, uit 1647 is. De klok hing oorspronkelijk in de kerk, om de kerkgangers te vertellen hoe laat het was in een tijd dat slechts weinigen een zakhorloge hadden. Het uurwerk heeft op verschillende plaatsen gehangen en de laatste decennia lag het in de opslag. De oostelijke crypte stamt uit de elfde eeuw en is de oudste ruimte van Bremen. Het is nu in gebruik als stilteruimte. Van de zijkanten van de koorbanken uit ongeveer 1360 resteren een aantal reliëfs in houtsnijwerk, die bijbelverhalen weergeven. Ik kon ze lang niet allemaal thuisbrengen, Adam en Eva waren in ieder geval wel duidelijk te herkennen voor mij. De preekstoel is gemaakt in opdracht van de Deense aartsbisschop Frederik II in 1638. In het museum van de Dom dat ook gratis toegankelijk is, ben ik niet geweest. Wel heb ik een kijkje genomen in de aardige kleine bijbeltuin die bij de Dom hoort.
Als je Bremen bezoekt, zou ik zeker ook naar de St Petri gaan. Het geheel is niet overweldigend, delen zijn zeer de moeite waar en echt oud zoals de middeleeuwse reliéfs in houtsnijwerk. Deze hangen trouwens in een zijkapel en worden niet heel nadrukkelijk gepresenteerd. Een korte Nederlandstalige rondleiding is bij de ingang te verkrijgen.
woensdag 3 juni 2026
Dagboek Bremen (2)
Eind mei ben ik op reis geweest naar Bremen. Het kleine reisdagboek dat ik heb bijgehouden, deel ik met jullie
Überseemuseum
Meteen nadat ik mijn bagage had gestald op het Hauptbahnhof, ben ik naar het zeer nabijgelegen 19e-eeuwse Überseemuseum gegaan. Van buiten imposant, van binnen nog meer. De vergelijking met het Tropenmuseum in Amsterdam dringt zich meteen op. Hoewel ik daar graag heen ga, is dit museum veel indrukwekkender. De reuze grote benedenverdieping is één grote open ruimte met een aantal roomdividers. Het is een groene koele oase. De plantenrots in die grote open ruimte is van binnen hol met rode zitjes en rustgevende junglegeluiden. Hier gaat het vooral over het klimaat en bedreigde natuur. Verder zijn er tentoonstellingen over de geschiedenis van het museum en de invloed van het kolonialisme. De continenten vormen echter de hoofdindeling van het museum. Behalve de plantenrots, laat ik op de foto's beelden uit Papua Nieuw Guinea (overduidelijk man en vrouwen) en houtsnijwerk uit Papua Nieuw Guinea zien. Hieronder zie je een detail van een Chinese optocht met musici. Het stervormig quiltwerk is gemaakt door de Lakota. Omstreeks 1850 maakten Hunonen in Canada dit driedelig pak voor Europeanen als souvenir. Het is een zéér arbitraire keuze. Ik zou nog veel meer over dit museum kunnen vertellen, dat overigens vandaag heel rustig was. Ik ben in ieder geval heel enthousiast!
Überseemuseum
Meteen nadat ik mijn bagage had gestald op het Hauptbahnhof, ben ik naar het zeer nabijgelegen 19e-eeuwse Überseemuseum gegaan. Van buiten imposant, van binnen nog meer. De vergelijking met het Tropenmuseum in Amsterdam dringt zich meteen op. Hoewel ik daar graag heen ga, is dit museum veel indrukwekkender. De reuze grote benedenverdieping is één grote open ruimte met een aantal roomdividers. Het is een groene koele oase. De plantenrots in die grote open ruimte is van binnen hol met rode zitjes en rustgevende junglegeluiden. Hier gaat het vooral over het klimaat en bedreigde natuur. Verder zijn er tentoonstellingen over de geschiedenis van het museum en de invloed van het kolonialisme. De continenten vormen echter de hoofdindeling van het museum. Behalve de plantenrots, laat ik op de foto's beelden uit Papua Nieuw Guinea (overduidelijk man en vrouwen) en houtsnijwerk uit Papua Nieuw Guinea zien. Hieronder zie je een detail van een Chinese optocht met musici. Het stervormig quiltwerk is gemaakt door de Lakota. Omstreeks 1850 maakten Hunonen in Canada dit driedelig pak voor Europeanen als souvenir. Het is een zéér arbitraire keuze. Ik zou nog veel meer over dit museum kunnen vertellen, dat overigens vandaag heel rustig was. Ik ben in ieder geval heel enthousiast!
dinsdag 2 juni 2026
Dagboek Bremen (1)
Eind mei ben ik op reis geweest naar Bremen. Het kleine reisdagboek dat ik heb bijgehouden, deel ik met jullie
Heenreis
Zojuist vertrokken uit Amersfoort met de GoVolta-trein. Ik reis graag met de trein, duurzaam en je bent echt onderweg: af en toe zie je wat, stoppen we even op een station. Ondertussen doe ik wat aan mijn borduurwerkje, drink ijskoffie, maak een begin met dit reisdagboek. In Bad Bentheim wisselt deze trein van locomotief, dus mogen we desgewenst een kwartier op het perron flaneren. Wel fijn om even in de buitenlucht te zijn. Het is supermooi weer, ik schat zo'n graad of 23. Onverwacht stoppen we op station Bassum, ergens tussen Osnabrück en Bremen. De trein is te vroeg, dus mogen we er weer even uit. Je kunt binnen op de lucht leunen. Gearriveerd op het Hauptbahnhof van Bremen, ga ik meteen door naar de biowinkel, bagagekluisjes en het fantastische Überseemuseum. Later meer hierover, nu ga ik ervan genieten.
Heenreis
Zojuist vertrokken uit Amersfoort met de GoVolta-trein. Ik reis graag met de trein, duurzaam en je bent echt onderweg: af en toe zie je wat, stoppen we even op een station. Ondertussen doe ik wat aan mijn borduurwerkje, drink ijskoffie, maak een begin met dit reisdagboek. In Bad Bentheim wisselt deze trein van locomotief, dus mogen we desgewenst een kwartier op het perron flaneren. Wel fijn om even in de buitenlucht te zijn. Het is supermooi weer, ik schat zo'n graad of 23. Onverwacht stoppen we op station Bassum, ergens tussen Osnabrück en Bremen. De trein is te vroeg, dus mogen we er weer even uit. Je kunt binnen op de lucht leunen. Gearriveerd op het Hauptbahnhof van Bremen, ga ik meteen door naar de biowinkel, bagagekluisjes en het fantastische Überseemuseum. Later meer hierover, nu ga ik ervan genieten.

































