Meisje in het gras

Impressionistische schilderijen vind ik vaak aangenaam om te zien, hoewel ze soms iets te zoetsappig zijn naar mijn smaak. Le repos, paysanne couchée dans l'herbe, Pontoise - zoals de originele titel luidt - is een doek uit 1882 van Pissarro, dat me in alle eenvoud boeit. Dat is echter niet de reden dat ik het laat zien, ik werd in de Kunsthalle in Bremen gegrepen door het tragische verhaal dat bij dit schilderij te vertellen hoort.

Het werk was eigendom van de kunstverzamelaar Jaap van den Bergh. Om de onderduik van hemzelf, zijn vrouw en twee dochtertjes te bekostigen, moest hij het noodgedwongen verkopen in WO II. Hij overleefde de oorlog, evenals zijn vrouw. De twee meisjes werden echter verraden. Na de oorlog deed hij aangifte van de gedwongen verkoop, maar zijn verzoek om teruggave werd niet in behandeling genomen. Uiteindelijk zijn de erfgenamen in de 21ste eeuw alsnog gecompenseerd en is het "Meisje in het gras" ook korte tijd tentoongesteld in het Van Goghmuseum. Over de veelbewogen geschiedenis is een boek onder dezelfde titel verschenen.

Een beetje van mezelf

Nadat ik het gratis patroon Enchanted Garden zo goed mogelijk had geborduurd, besloot ik het iets vrijer te interpreteren. Wat meer gelijksoortige kleuren, aangepast aan Aida en verder ook een beetje anders. Natuurlijk ben ik wel schatplichtig aan het originele patroon van Kreinik. Ter herinnering plaats ik ook nog een keer mijn eerste poging.

Brandkruid

Tijdens een klein wandelingetje in de buurt, zagen we opeens deze ons onbekende bloemen op een boomspiegel. Het zag er leuk uit, al leken ze ons wat grof voor onze postzegeltuin. Dus hebben we een foto gemaakt en thuis opgezocht wat het was. Het bleek brandkruid te zijn, een vaste winterharde plant. Het kan trouwens ook meer roze of paars zijn, al komt geel het meeste voor.

Het grappige was dat we het vervolgens op een heleboel plaatsen zagen staan. Het is onderhoudsvriendelijk en heeft weinig water nodig, dus de gemeente Utrecht gebruikt het veel in het openbaar groen.

Wolk

Het weer is al een tijdje wisselvallig en aan de koude kant. Wat je daar ook van denkt, het levert wel prachtige luchten op. Na een vermoeiende dag zaten we redelijk uitgeput op de bank, klaar om de tv aan te zetten. Deze mooie wolk hadden we dus bijna gemist. Hij leek in zijn eentje in een verder helder blauwe lucht te zweven. Eerlijk gezegd ben ik even naar zolder gelopen om te zien of dat werkelijk het geval was. Helaas, het was de bovenste uitstulping van wat laaghangende bewolking. Op de benedenverdieping was die bewolking verder niet waar te nemen, door de huizenrij aan de overkant. Tóch was het een fraai gezicht.

Dagboek Bremen (10 en slot)

Eind mei ben ik op reis geweest naar Bremen. Het kleine reisdagboek dat ik heb bijgehouden, deel ik met jullie.

Foto van het station Leer vanuit de bus

Andere route

En nu is het tijd voor de terugweg. Vanwege het debacle met GoVolta heb ik een alternatief ticket geboekt bij Deutsche Bahn. Ook met een stukje bus overigens, wat een ironie. Het eerste stuk naar het Oostfriese Leer leg ik af per ICE. Tussen Leer en Groningen is eind 2015 een spoorbrug kapot gegaan. Nu, meer dan tien jaar later, is de vervangende spoorlijn nog niet open. Volgens zeggen gaat dat najaar 2026 echt gebeuren. Het is al vaker beloofd.... Per snelbus reis ik dus van Leer naar Groningen. Daar heb ik 23 minuten de tijd om het nieuwe Groninger station te bekijken. Vervolgens spoor ik verder via Zwolle naar Utrecht. Ruim vierenhalf uur onderweg. Gezien het aantal tussenstappen best snel. Ik benieuwd of het ook werkelijk zo gaat.

Update: inmiddels zit ik in de trein tussen Groningen en Zwolle. Alles rijdt precies volgens de dienstregeling. Wel komt er een schip met zure appelen aan en valt er af en toe een kleine flits te bespeuren. Inmiddels is het aardedonker en klettert de regen naar beneden. Opeens staat de trein stil: boom gevallen op de trein voor ons. Wij gaan niet verder dan station Beilen. Dergelijk ongemak verbindt en zo hoor ik van twee meisjes dat ze op weg zijn naar een concert van Harry Styles in de Arena. Schaars geklede studenten gaan naar een diner ter ere van een bruiloft, twee oudere dames en een Engelsman willen hun vliegtuig halen op Schiphol. Uiteindelijk komt er na een uur wachten een taxibusje voorrijden voor mij en zeven lotgenoten, dat ons naar Zwolle brengt. Bijna thuis!

Dagboek Bremen (9)

Eind mei ben ik op reis geweest naar Bremen. Het kleine reisdagboek dat ik heb bijgehouden, deel ik met jullie.

Murals

Op mijn laatste dag in Bremen heb ik in de ochtenduren een wandeling gemaakt door de wijk Ostertor oftewel een deel van das Viertel.

Het gaat door voor een hippe wijk en dat snap ik wel. Het is een mix van de alternatieve scene, aparte winkeltjes, veel horeca en sjieke opgeknapte grote huizen uit de negentiende eeuw.

Volgens Wikipedia gentrificeert de wijk, zonder zijn eigenheid te verliezen. Voor de horeca maakte ik geen tijd, wel voor het fotograferen van een aantal muurschilderingen. Heel divers van aard, net als de wijk.

NB Degenen die de Bremer stadsmuzikanten zoeken, kunnen ze vinden op de eerste foto.

Dagboek Bremen (8)

Eind mei ben ik op reis geweest naar Bremen. Het kleine reisdagboek dat ik heb bijgehouden, deel ik met jullie.

Universum

Bremen heeft een wetenschapsmuseum met veel proefopstellingen die je zelf kunt proberen.. Een soort NEMO, alleen uitgebreider én vrijwel alles werkt. Het heeft een opvallende vorm en ligt - hoe kan het ook anders - in de universiteitswijk. Een kilometer of vijf van mijn verblijfsplaats, dus besloot ik te lopen naar de noordkant van het station en daar een tram te nemen. Al wat er kwam op de desbetreffende halte: geen tram. Na een poosje meldde de display de oorzaak van de vertraging namelijk het Duitse equivalent van "wegens inzet van hulpdiensten".

Nou had ik voor de terugweg de wandelroute al uitgezocht, dus besloot ik me te verplaatsen met de benenwagen.

Een groot deel van de route voerde me door het Bürgerpark. Wat een verschil met het park gisteren! Fietsende studenten, dames op leeftijd die een ommetje maken, joggers, mensen die hun hond uitlaten. Geen ongure handeltjes en ruziënde daklozen te zien. Het ligt duidelijk in een veel rustiger en welvarender deel van de stad. Het is een divers en ruim opgezet park uit de negentiende eeuw.

Ruim een uur later dan gepland, kwam ik aan in het Universum. De ingelaste extra wandeletappe was het waard.

Het Universum wordt vanwege de aard van het museum gefrequenteerd door schoolklassen, die zich niet allemaal even netjes gedragen. Verder kan ik het zeer aanbevelen voor oud en jong.

Ik heb vooral geëxperimenteerd, zelden gefotografeerd. Vandaar een paar armzalige plaatjes die de breedte van de ervaringen in het museum niet goed weergeven.

Er waren bijvoorbeeld tientallen opstellingen met geluid, die uiteraard mijn bijzondere aandacht hadden. Probeer dat maar eens te fotograferen!

Op het kleine stukje video bedien ik de Ultimate Machine, een zinloze uitvinding van de computer pionier Claude Elwood Shannon. Hij is de man die het woord "bit" heeft ingevoerd voor het kleinste brokje informatie.

Dagboek Bremen (7)

Eind mei ben ik op reis geweest naar Bremen. Het kleine reisdagboek dat ik heb bijgehouden, deel ik met jullie.

Kleurrijk

Na een heerlijk en kleurrijk middagmaal bij Keto Kitchen, heb ik de Kunsthalle bezocht. De collectie is aardig, niet echt hemelbestormend. Ik ben verwend, de laatste jaren was ik in het Louvre, het British Museum, de National Gallery en het Rijksmuseum niet te vergeten. Dit gezegd hebbende, was het toch een enorme ervaring dankzij de laatste zaal van de eerste verdieping.

Als een soort toetje was daar namelijk een installatie van de Zwitserse Pippilotti Rist te zien uit 2025 met als naam Pixelwald Wisera. In een aardedonkere ruimte hingen "druppels" die steeds wisselende kleuren vertoonden.

Je kon er tussendoor lopen of blijven staan en je zo onderdompelen in de alsmaar wisselende kleuren en de muziek. Ik ben er een tijdje gebleven en daarna heb ik mijn mobiel uit het kluisje gehaald en ben er nog een aantal minuten geweest. Heel mooi!

Dagboek Bremen 6

Eind mei ben ik op reis geweest naar Bremen. Het kleine reisdagboek dat ik heb bijgehouden, deel ik met jullie.

Park Am Wall en de Weser

Nadat ik eerst op het Hauptbahnhof een alternatieve treinreis met Deutsche Bahn voor de terugweg heb geboekt, heb ik vandaag extra de benen gestrekt. Een kleine 20.000 stappen, zegt mijn telefoon.

Leidraad was de thuis al geprinte NS-wandeling. Zoals ik al vermoedde bij het vooraf doorlezen, was het soms moeilijk om de route te volgen.

Of weer op te pikken bij de twee onverwachte wegafsluitingen die ik tegenkwam. Daar kan de NS natuurlijk niets aan doen. Ik kwam op veel plaatsen die ik anders niet gevonden had. Het was een mooie route door het park op de oude stadsomwalling, een stukje langs de Weser en door de oude binnenstad.

Het aantal daklozen en vooral verslaafden die ik zowel rondom het station als in het park ontmoette, noem ik toch even. In drukke winkelstraten zit er letterlijk elke honderd meter iemand te bedelen. Hoewel ik in Utrecht en Amsterdam wel wat gewend ben, zijn het er hier toch echt meer. Daarbij komt dat ik al drie keer een schimmige transactie met veel geld gezien heb en je snapt dat ik probeer om niet te kijken wat daar precies gebeurt.

Talrijk in het park zijn de beelden en tja, alweer eentje van een blote man.

Op de Weser zag ik de nodige beroepsvaart, die het water deelde met sportieve roeiers en een overstekend pontje.

Dagboek Bremen (5)

Eind mei ben ik op reis geweest naar Bremen. Het kleine reisdagboek dat ik heb bijgehouden, deel ik met jullie.

Schommel en glutenvrij eten

En verder vandaag ... Eerlijk gezegd heb ik nog van alles gedaan. Zo was ik een kwartiertje in de Unser Lieben Frauenkirch met prachtige glas-in-loodramen én een schommel. Natuurlijk heb ik 'm zelf ook even geprobeerd, al maakte ik snel plaats voor de jongen op de foto die er geen genoeg van kon krijgen.

In Markthalle 8 bij Keto Kitchen at ik heerlijke citroen lemoncake en nam ik avocado bruschetta mee voor in de studio. Alles glutenvrij natuurlijk, evenals de hele lekkere Hammermühle havercrunchy en zandkoekjes van Alnavit. Leuk om de in Nederland vrij onbekende merken uit te proberen.

Tot slot nog een minder leuk bericht. Per mail hoorde ik namelijk dat mijn trein terug vrijdag vervangen wordt door een bus. BOE!! Reis nooit met GoVolta: geen excuses ofzo, gewoon een mededeling. Morgenochtend ga ik op het station kijken wat andere reisopties zijn.