Peer

Bij de kringloop nam ik ooit een haakpakketje mee van een appel en een peer. In een beetje vreemde kleurstelling overigens. Het bevatte synthetisch haakgaren, vulsel, een plastic haaknaald, zwart borduurgaren en zelfs een naald om mee te borduren. Met andere woorden je kon er zo mee aan de slag. Ik kon het echter niet laten om het patroon te verbeteren. Het is namelijk beschreven om heen en weer te haken en vervolgens te vullen en dicht te naaien. Véél handiger om rond te haken, zonder na elke toer te sluiten. Met wat wijzigingen wordt het dan zo:

1. Maak een magische lus.
2. Haak daarin 4 vasten.
3. In elke steek meerder je, dus maak je twee vasten. (8)
4. In elke steek nogmaals meerderen. (16)
5. Haak 20 steken. Dus één meerdering, gevolgd door 3 vasten. Doe dat vier keer. (20)
6. Haak 24 steken. Dus één meerdering, gevolgd door 4 vasten. Doe dat vier keer. (24)
7. Haak 28 steken. Dus één meerdering, gevolgd door 5 vasten. Doe dat vier keer. (28)
8. Haak vijf toeren van 28 steken elk, zonder te meerderen of te minderen. (28)
9. Haak 24 steken. Dus één mindering, gevolgd door 5 vasten. Doe dat vier keer. (24)
10. Haak twee toeren van 24 steken elk, zonder te meerderen of te minderen. (24)
11. Haak 22 steken. Dus één mindering, gevolgd door 10 vasten. Doe dat twee keer. (22)
12. Haak 20 steken. Dus één mindering, gevolgd door 9 vasten. Doe dat twee keer. (20)
13. Haak een toer van 20 steken, zonder te meerderen of te minderen. (20)
14. Haak 18 steken. Dus één mindering, gevolgd door 8 vasten. Doe dat twee keer. (18)
15. Haak een toer van 18 steken, zonder te meerderen of te minderen. (18)
16. Haak 16 steken. Dus één mindering, gevolgd door 7 vasten. Doe dat twee keer. (16)
17. Haak een toer van 16 steken, zonder te meerderen of te minderen. (16)
18. Haak 14 steken. Dus één mindering, gevolgd door 6 vasten. Doe dat twee keer. (14)
19. Vul nu eerst de peer en maak nu alleen maar minderingen, door steeds twee steken samen te haken. Tussendoor kun je nog een laatste beetje vulsel in de peer stoppen.
20. De peer is klaar, als je het mooi vindt kun je nog een paar blaadjes bovenop de peer maken. Het oorspronkelijke patroon had een gezichtje op de buik, dat kan natuurlijk ook.

Statenzaal

Het Noordbrabants museum in Den Bosch is gehuisvest in een prachtig gebouw. Oorspronkelijk was het een Jezuïtenklooster, later het Gouvernementspaleis. Alleen al voor het gebouw zou je een bezoek kunnen brengen.

De opvallendste ruimte is de Statenzaal. Boven de schouw zijn Fides, Charitas en Spes te zien, oftewel Geloof, Hoop en Liefde. Eigenlijk natuurlijk Geloof, Liefde en Hoop, maar in die volgorde noemen we ze nooit. Het koningsblauwe behang is eigentijds en geweven in het Textiellab van het Textielmuseum in Tilburg.

Ook de andere ruimtes zijn de moeite waard, maar die hebben we niet gefotografeerd. Wél een aantal kunstwerken, daarover later meer.

Archief?

Onlangs maakten we een uitstapje naar Den Bosch, waar we veel interessante dingen hebben bekeken. In het - overigens niet zo grote - designmuseum, was de fotoserie Bureaucratics van Jan Banning uit 2003 te zien. Als regelmatige gebruiker van archiefmateriaal, sprong deze foto er voor mij uit. Je ziet Sushma Prasad, administratief medewerkster bij het kabinet van de secretaris van de deelstaat Bihar in India. Haar maandsalaris bedroeg 5.000 roepies, ongeveer 100 euro. Verder commentaar lijkt me overbodig.

Pulletje

Ja, ik weet het: pulletje is geen ABN. Het staat in het woordenboek als "gewestelijk". Beter zou ik dus kunnen zeggen jong eendje. Ach, een jong paard is een veulen, een jonge koe een kalf, een jong varken een biggetje. Waarom zou er geen specifiek woord zijn voor een baby eendje?

Dit terzijde, eigenlijk wil ik iets anders vertellen. Laatst liepen we rustig een rondje door het Lunettenpark over een wandelpad, toen we aan de kant moesten gaan staan voor twee tegemoetkomende fietsers. Irritant, je mag daar helemaal niet fietsen. Even later kwamen we dezelfde fietsers, denkelijk twee studenten, alweer tegen. Het waren een jongen en een meisje. Het meisje begon meteen tegen ons te praten en liet zien wat ze bij zich hadden. Tot onze verbazing zat er een pasgeboren pulletje in een kartonnen doos. Bij het roeien de avond tevoren, had de jongen een verweesd eendje uit het water gevist.

Het jonge stel had een missie, ze waren namelijk op zoek naar een moeder eend met pasgeborenen. De bedoeling was dat het kleintje door haar geadopteerd zou worden. Om een lang verhaal kort te maken: dat is precies wat er gebeurde. Een eend met tien kleintjes van zichzelf, liet het elfde zich voegen bij de groep. Samen zwommen ze weg.

Opper-Volta

In de jaren zeventig van de vorige eeuw kreeg ik dit figuurtje van ongeveer 10 centimeter. Buigzaam, met veel details en duidelijk Afrikaans. Het was afkomstig van een jonge vrouw die ontwikkelingswerk deed in wat toen Opper-Volta heette en sinds 1984 Burkina Faso. Via via stuurde mijn moeder haar desgevraagd een Aura sopraanblokfluit en als dank kreeg ik een poppetje. Het huist bij mijn kleine handwerkartikelen in een mandje tussen de centimeter, borduurschaartje, naalden en spelden. Ik heb het dus nog steeds.

Blijf nabij

Op het Neude in Utrecht staat nog tot en met maandag aanstaande dit grote beeld van Sacha Stolz. Er staat een bordje bij met de tekst:
Blijf lachen
Blijf huilen
Blijf genieten
Blijf voelen
Blijf samen
Blijf leven
tot het laatst
Met het kunstwerk wordt om aandacht gevraagd voor mensen die ongeneeslijk ziek zijn. Dezer dagen worden er ook allerlei verdere activiteiten georganiseerd uiteenlopend van straatgesprekken tot een bijeenkomst over de laatste levensfase in de Marokkaanse gemeenschap. Zinvol en mooi.

Verhalen van mijn vader (12)

De komende vrijdagen publiceer ik steeds een van de verhalen die mijn vader Daan Klaassen (1934-2001) heeft geschreven.

Zingen

"Flink in de pas loop ieder mee, manke Hein en kleine Kee", zong Toon Postel, mijn oom, op gezellige bijeenkomsten. Een borreltje trok hem altijd over de streep. Je kunt het niet meer meebeleven, want hijzelf, zijn gestalte, zijn vrolijke gezicht en zijn timbre ontbreken.

Tientallen jaren later lopen we in Frankrijk bij Faverges, en ineens schiet dat lied me te binnen en zing ik het in de maat van mijn pas. Vreemd.

Zo gaat het steeds, de laatste jaren: er welt ineens iets in me op, een recent lied, een vroegere melodie of een tekst die me bijgebleven is. "Hey, molentje, molentje, hoog in de lucht, wat sta je weer dapper te draaien. Je doet of je 't uiterst noodzakelijk vindt, het licht van de zomer te maaien ..." en dan aarzel ik. Kloppen de woorden wel?

En ik denk: hoe zou zo'n lied ontstaan zijn? Hoe kwam Beethoven op: "Signor Abate! Io sono, io sono, io sono ammalato. Santo Padre vieni e date mi la benedizione, la benedizione. Hol' Sie der Teufel, wenn Sie nicht kommen, hol' Sie der Teufel, wenn Sie nicht kommen. Hol' Sie der Teufel." Of is alleen de melodie van hem?

Hoe kwam meester Van Erp erbij om ons dat in de vierde klas van de lagere school, in het jaar van de hongerwinter, te leren?

Verhalen van mijn vader (11)

De komende vrijdagen publiceer ik steeds een van de verhalen die mijn vader Daan Klaassen (1934-2001) heeft geschreven.

Onkruid

"Onkruid bestaat niet. Wie het over onkruid heeft, zegt dat uit onkunde", zeg ik wel eens. Maar wie het uit een ander oogpunt beziet, heeft eveneens gelijk.

Langs de Dorpsstraat van Assendelft liggen enkele honderden vierkante meters grond van Rijkswaterstaat, waar ik mocht zaaien, oogsten, wieden, spitten, snoeien en kijken. Waar ik kon begrijpen hoe het welig tierende straatgras, het uitdijende zevenbladgebied en de zich ondergronds vertakkende brandnetels de taal beïnvloeden en hoe mensen die van de opbrengst van hun akker moeten leven ertoe komen rigoureus weg te ruimen wat afbreuk doet aan hun inkomen. Want het kost veel tijd om je tuin ertoe te brengen alle gewassen tot hun recht te laten komen. De spontaan opgekomen bessenstruik mag groeien, van de tientallen toortsen mogen er heel wat blijven, een vlier, een els en een lijsterbes krijgen een andere plaats en muur is een goede bodembedekker.

Dus wat in de bijbel staat, "laat het opgroeien tot de oogst", geldt maar beperkt. Je móet de kastanjes, van de buren en jezelf, oprapen, zoals je de esdoornopslag en de andere in-de-weg-zitters moet opruimen, als je tenminste nog wat wilt oogsten.

Is het in jezelf ánders? Moet je niet snoeien en inperken om het goede kansen te geven, ook al weet je dat onkruid nooit helemaal vergaat, ja zelfs moet blijven?

ATC-ruil

Mieke organiseerde ook in 2026 een hele leuke ATC-ruil. Naast de drie kaartjes van Ferrara, Bianca en Ipie, voegde ze zelf nog een ATC toe én een toepasselijke omslagkaart. Erg leuke post om te ontvangen, dankjulliewel!

Bijzonder behangsel

Op de tentoonstelling "Getekend, de Natuur" in het Centraal Museum in Utrecht wordt dit behangsel getoond. Het is een onderdeel van een kamerbehangsel van een huis aan de Oudegracht. Intrigerend en - ongetwijfeld vanwege de kwetsbaarheid- nogal zwak verlicht op de tentoonstelling.

Ondanks de beschadigingen zijn er toch veel details te zien. Al moet ik eerlijk zeggen dat ik de bijzonderheden in het museum niet zo precies heb waargenomen als nu ik de foto goed bekijk.

Het roept de vraag bij mij op in welk huis het precies gehangen heeft. En hoe zou de rest van het interieur eruit gezien hebben?