Bachbüchlein

Heel veel jaren heb ik niet écht gestudeerd op de piano. Wel functioneel gespeeld voor mijn werk, waardoor de vaardigheid niet helemaal verdween. Maar toch jammer.

Een duidelijke reden had ik trouwens ook. Mijn motoriek en dan met name de gelijktijdigheid van mijn linkerhand en rechterhand zijn beslist verslechterd, sinds ik ben geopereerd aan een (goedaardige) hersentumor. Na een paar frustrerende ervaringen waarbij het beslist niet zo klonk als ik graag zou willen, besloot ik dat ik me beter op andere dingen kon richten.

Nu ik niet meer werk, is het plezier in pianospelen onverwacht teruggekeerd. Ik kan niet meer spelen zoals ik eens kon, maar oefenen helpt natuurlijk wel. Nu speel ik dagelijks een minuut of tien uit het Bachbüchlein zoals Frey dat samenstelde. Het zijn tamelijk eenvoudige mooie stukjes Bach. Het is fijn!

Voorbereiding

Dezer dagen ben ik serieus aan het opruimen. Omdat ik gestopt ben met mijn werk als muziekdocent, kan er heel veel weg. Er komt nogal wat tevoorschijn. Wat denk je van jaren en jaren lesvoorbereidingen? Van 1987 tot en met 1991 schreef ik een heel A4-tje vol per muziekles van 30 minuten. Met een doel zoals je hierboven ziet en nadere uitwerking op de rest van het blaadje, vaak met bladmuziek. Later had ik de luxepositie dat de lessen wat langer werden, dus het aantal lesvoorbereidingen per week nam af. Bovendien kon ik vanaf 1991 mijn lesvoorbereidingen op school bewaren en was ik zo slim om er elk jaar wat van weg te gooien. Van de laatste fase heb ik weer wel behoorlijk wat, vanwege het gemak waarmee je zaken digitaal kunt bewaren.

Na bijna veertig jaar ervaring ben ik trouwens niet gestopt met het prepareren van de lesstof. Het werd wel iets beknopter genoteerd. Het is grappig om te zien dat ik in 1989 al een sterretje voor een nieuw aan te leren lied zette. Er is inhoudelijk veel veranderd aan mijn muzieklessen, maar het noteren van een sterretje voor een nieuw element heb ik al die jaren volgehouden.

Favorieten

Elizabeth heeft een nieuwe bloghop bedacht voor 2025. Hier kun je er over lezen en ook de lijst deelnemers bekijken. Haar eerste thema is muziek. Voor mij is dat meteen mijn favoriete onderwerp én het lastigste onderwerp om een keuze te maken. Als muziekdocent en koordirigent ken ik heel veel mooie muziekstukken voor allerlei omstandigheden. Nou vooruit, ik zal niet flauw doen en een paar stukken kiezen.

Op het conservatorium werd ik weggeblazen door Le Sacre du Printemps, toen ik het voor de eerste keer hoorde.

Veel later heb ik een jaartje meegezongen met een popkoor. Daar zongen we onder andere iets van Carole King. Via de muziekbibliotheek -zo ging dat toen nog - heb ik een paar cd's van haar opgezocht. Met name het album Tapestry sprak me aan en heb ik later ook zelf gekocht. En als ik daaruit weer een keus moet maken, dan kies ik voor "I feel the earth move" en "You've got a friend". Dat laatste lied is trouwens bekender in de versie van James Taylor.

Er is nog veel meer mooie muziek. Ik houd van Bach, muziek uit de Renaissance, Poulenc, popmuziek, sommige jazz. Met Kerstmis heeft mijn koor trouwens "Christmas Lullaby" van John Rutter gezongen. Ook erg mooi, luister maar.

Gluren bij de buren

Afgelopen zondag was het weer tijd voor "Gluren bij de buren". Een leuk evenement waarbij je kleinschalige culturele voorstellingen op privéadressen kunt bezoeken in je woonomgeving. Ik verkeerde in de veronderstelling dat dit een Utrechts gebeuren was, niets blijkt minder waar te zijn. Het is verspreid over het hele land. Als je de website bezoekt, kun je zien of jouw woonplaats er ook bij is. Overigens moet je wel weer een half jaar wachten voor het weer plaats vindt. Er is een zomer- en een wintereditie.

En wat heb ik gezien? Heel dichtbij was een optreden van de band Zwaluwstaart. Hun optreden wordt op de site van Gluren bij de Buren als volgt omschreven:

Vier singer-songwriters die zichzelf begeleiden op gitaren en andere akoestische instrumenten. Samen mengen deze mannen met hun meerstemmige harmonieën bekende en minder bekende folk- en pop songs tot prachtige luisterliedjes.

Dat dekt de lading wel goed. Met name als er wat virtuozer werd gespeeld, vond ik het erg leuk om te horen.

Fête Galante

Het festival Oude Muziek vindt ieder jaar in Utrecht plaats. In een dag of tien zijn er dan heel veel concerten en andere evenementen, met meer dan 70.000 bezoekers. Tot mijn schande bezocht ik tot nu toe alleen de (gratis) Oude Muziekmarkt wel eens. Overigens valt het bijna altijd in de eerste of tweede week van het schooljaar, niet echt een gunstige periode voor mij.

Met een bezoek aan de muziek- en dansvoorstelling Fête Galante in de Stadsschouwburg, heb ik op 3 september eindelijk wél een onderdeel van het festival bezocht. We zaten mooi vooraan op rij drie en ik heb mijn ogen uitgekeken, terwijl tegelijk de oren gestreeld werden door prachtige doorlopende muziek. Zowel de dansers als de musici waren in kleurrijke historische kostuums gehuld. Alleen werden op de achtergrond historische prenten in bruintinten getoond, waarvan ik de meerwaarde niet zo zag. Ook de instrumenten trokken mijn aandacht. Zo werd er soms gespeeld op een doedelzakachtig instrument, waarvan ik later heb opgezocht dat het de musette is.

Verantwoording illustraties: L’embarquement pour Cythère, Antoine Watteau; Portrait de Gaspard de Gueidan en joueur de musette, Hyachinthe Rigaud; eigen foto van de musici vlak voor de voorstelling.

Muurschildering

Zoals ik in het vorige bericht al schreef, heb ik afgelopen week deelgenomen aan "Leading Voices". Over veel aspecten ben ik enthousiast, waaronder de prachtige locaties.

In het Academiegebouw bezocht ik twee keer een workshop in de Maskeradezaal. De muren van de zaal zijn beschilderd met onder andere deze afbeelding "De inbrekersbond eischt afschaffing van nachtarbeid". Het refereert aan de optocht (maskerade) bij het lustrum van het Utrechts Studentencorps in 1921, waarin deze auto meereed. Ik was er weleens eerder geweest, maar nu kon ik de muurschildering goed bekijken en fotograferen.

Leading Voices

Heel zelden heb ik hier iets geschreven over mijn werk als muziekdocent op een basisschool en koordirigent. Niet omdat ik daar niet over wil vertellen en het niet met heel veel plezier doe, toch hoort het niet echt op deze blog thuis. Maar de komende dagen zijn naar verwachting geheel gevuld met het evenement Leading Voices in Utrecht. Het zijn Europese dagen voor "vocal and choral leaders". Ik heb er veel zin in!