Burridge Lake Aran Afghan: de details

Dankjulliewel voor de positieve reacties op mijn finish! Vandaag geef ik nog wat technische bijzonderheden, die vooral bedoeld zijn om naar te verwijzen als er naar het patroon wordt gevraagd. Een en ander leg ik ook een beetje vast voor mezelf, zodat ik nog eens terug kan kijken.

Patroon:
Gepubliceerd in oktober 2007 in het tijdschrift Knit & Knags en een tijd lang gratis verkrijgbaar via Ravelry. Nu biedt de ontwerpster Anna Dalvi het patroon te koop aan.
Start en finish:
Begonnen in januari 2010, afgerond op 1 mei 2022.
Materiaal:
Ruim 1200 gram Saskia van de Wibra, 100% acryl, kleur 013 crème
Afmetingen:
2 meter 10 bij 1 meter 20 (dit zijn niet de originele maten)

De deken is klaar!

Met vreugde kan ik melden dat de gebreide deken helemaal klaar is! Alles is afgewerkt, er zit geen los draadje meer aan.

We hebben ons best gedaan om het geheel te fotograferen. Volgens mij is dat redelijk gelukt.

Alle technische details volgen binnen een paar dagen.

Derde baan deken

Het heeft even geduurd maar de derde en laatste baan van de Burridge Lake Aran Afghan is nu voltooid. Hier zie je 'm in opgevouwen toestand. Het fotografeert namelijk wat lastig, zo'n lange lap van 2 meter 10.Daarmee ben ik er overigens nog niet. Aan de bovenkant en onderkant komt namelijk nog een bies en uiteraard moet het geheel daarna in elkaar gezet worden. Toch heb ik heel goede hoop dat ik voor de zomer het project tot een goed einde kan brengen.

Kabels

Als ik het Volkskrantmagazine van een paar weken geleden mag geloven, dan zijn kabels momenteel een trend. Nou ben ik niet zo erg van de mode, dus ik heb geen idee. Tegelijkertijd staat er ook dat de roomwitte Ierse Aran-truien altijd "in" zijn. Daar ben ik het in ieder geval mee eens.

Deze weken schiet ik echt goed op met mijn eigen kabels van de Burridge Lake Aran Afghan. Nog maar een kleine 40 centimeter en één bies te gaan!

Burridge Lake Aran Afghan

Na een pauze van vier jaar heb ik de prachtige en ingewikkelde deken weer hervat. Tot mijn aangename verrassing zijn de eerste én de tweede baan al geheel klaar. Deze beide grote lappen heb ik om te beginnen aan elkaar genaaid. Met de nodige aarzeling schrijf ik hier mijn doel op: de deken af hebben in 2022, voordat het in mei/juni echt warm wordt. Ik houd jullie op de hoogte, dat is een goede stok achter de deur.

Bies

De boven- en onderkant van de Burridge Lake Aran Afghan worden afgewerkt met een soort bies. Relatief gezien weinig werk, maar ze worden wel elk meer dan een meter lang natuurlijk. In ieder geval een mooi werkje om in de trein of auto om handen te hebben. Doordat het een smal breiwerk is, prik ik de buren niet met mijn breinaalden. Ook is het prettig dat ik dit uit mijn hoofd kan breien, dat geldt namelijk niet voor de drie grote stroken van de deken.

Af en toe een foutje

Het breien aan de deken heb ik hervat, maar ik moet er weer helemaal inkomen. Een vergissing ligt snel op de loer, zo heb ik in de kabel linksboven een "draai" te weinig gemaakt. Je ziet het als je de beide getoonde kabels met elkaar vergelijkt. In het geheel valt het minder op, al moet ik zeggen dat er meerdere vergissingen zijn gemaakt.

Inmiddels heb ik 130 centimeter gebreid aan de middelste baan.

Burridge Lake Aran Afghan

Het is heel, heel erg lang geleden dat ik hier aan gewerkt heb. Sinds een paar dagen heb ik het breien hervat. Ik vond dit wel een mooie foto, maar dit is niet de status quo. Baan 1 van de deken is namelijk al klaar. Baan 2 én baan 3 zijn ongeveer een meter lang.

Oudjes

Elke handwerkster kent dat wel: opeens ga je niet meer verder met een bepaald project en pak je wat nieuws aan. Hoe dat komt, ik weet het niet. UFO's kunnen tamelijk frustrerend zijn, al is het natuurlijk ook leuk om wat nieuws aan te pakken. Plannen genoeg!

Toch denk ik dat het goed is (voor mezelf in ieder geval) om een paar oudjes op een rijtje te zetten ter bezinning. Ik zou erg tevreden zijn als het lukt om er minstens een paar aan te pakken.

Op 28 mei plaatste ik bijvoorbeeld de laatste update van de Amsterdamse geveltjes. Het tweede huis is bijna af, maar dat is al een hele tijd zo. Verder is er nog de Burridge Lake Aran Afghan. Voor 2/3e afgerond, nu de rest nog ...

Misschien zijn dit wel genoeg projecten om aan te pakken. Je hoort ervan!

De deken van Marjan

Mijn medebreister Marjan heeft haar Burridge Lake Aran Afghan af! Is ie niet schitterend? Ik kijk er met bewondering naar en hoop over een paar maanden zelf ook zo ver te zijn.

De deken van Marjan

Moet je nou toch eens kijken! Marjan heeft deze maand fantastisch doorgebreid, zodat het laatste grote stuk van haar deken al meer dan anderhalve meter lang is. Het hangt hier in alle glorie in haar winterse tuin. Ze schreef me: "Zodra de deken af is, stuur ik je weer een foto". Tja, daar word ik even stil van. Wat een discipline en doorzettingsvermogen!

Zelf heb ik besloten om een paar kleinere projecten eerst af te ronden, voordat ik weer verder ga met de deken. Ik loop namelijk inmiddels al zover achter met de deken, dat ik deze nooit meer in 2010 kan afronden. Daarom ga ik in ieder geval eerst het paars/roze vest afmaken, zodat het nog deze winter gedragen kan worden.

De deken van Marjan

Marjan breit net als ik de Burridge Lake Aran Afghan en zij ligt nog keurig op schema. Dat wil zeggen dat zij halverwege de derde baan is en ongeveer 4/5e deel al gebreid heeft. Zij probeert nog steeds om eind december de hele deken klaar te hebben. Op de foto ligt haar werkstuk te pronk op de bank. Het grappige is dat wij vrijwel dezelfde bank hebben, tenminste qua stof en kleur.

Burridge Lake Aran Afghan

In de maanden augustus en september heb ik weinig vooruitgang geboekt met mijn deken, de Burridge Lake Aran Afghan. Voor oktober beloofde ik mezelf en mijn medebreister Marjan beterschap en gelukkig is dat aardig gelukt. Op de foto zie je de tweede en derde baan. De een is ruim een meter, de ander krap een meter lang. Dit plaatje motiveert me zeker om weer vol goede moed verder te breien.

Aan de brei

Afgelopen zondag (10-10-'10) heb ik lekker in het zonnetje een uurtje zitten breien aan de Burridge Lake Aran Afghan. Er zit dus weer een beetje schot in. Nadat ik twee maanden mijn zelfgestelde doel van 50 centimeter per maand niet heb gehaald, ben ik hoopvol voor de maand oktober.

Tweederde af!

Aan het eind van de maand september is het tijd om de tussenbalans op te maken met betrekking tot de Burridge Lake Aran Afghan. Mijn medebreister Marjan is weer helemaal op schema en heeft nu tweederde af. Helaas heb ik deze maand heel weinig gebreid, maar ik zit vol goede voornemens voor oktober ....

Weer "bij"

Aan het begin van 2010 hebben Marjan en ik ons ten doel gesteld om dit jaar de Burridge Lake Aran Afghan te breien. Met een tempo van 50 centimeter per maand, is dat realiseerbaar. Tot nu liep dat aardig, maar ik heb dit doel in juli niet gehaald omdat ik een deadline had op borduurgebied. Door ziekte is het Marjan in augustus niet gelukt om een halve meter te breien. Maar nu is zij weer bij! Hierboven zie je haar tweede lap in alle glorie hangen. In totaal heeft zij dus nu 4 meter gebreid. Nu ik nog.

Tussenstand deken

Aan het begin van 2010 heb ik me voorgenomen om elke maand 50 centimeter te breien aan de banen van de Burridge Lake Aran Afghan. Tot en met juni is dat aardig gelukt, ook al dankzij de stimulans van mijn medebreister Marjan. In juli moest ik echter verstek laten gaan, omdat de deadline van het fruitstilleven naderde.

Deze maand probeer ik een beetje in te halen. Vanwege de zomer ben ik alvast aan de derde baan begonnen, zodat ik niet onder een warme lange lap zit tijdens het breien. Om weer op schema te komen zou ik eigenlijk een meter moeten produceren in augustus. Maar eerlijk gezegd ben ik al erg blij dat ik ruim een week voor het eind van de maand 50 centimeter heb gebreid. De resterende acht dagen kan ik gebruiken om een stukje extra te doen.

Tijd voor een update

Marjan heeft goed doorgebreid deze maand, dat kun je zien aan deze prachtige foto's. Hierboven een detailopname waarop het patroon goed te bekijken is en hieronder zie je de volle anderhalve meter.

Ik moet bekennen dat ik een piepklein stukje gebreid heb in de hele maand juli. Zo weinig dat ik het zelfs nog even niet laat zien. Eerst moet het fruitstilleven klaar zijn. En dat gaat lukken, maar daarover morgen meer ...

Stevig doorbreien

Marjan schreef me van de week: "Ik heb het gered, maar ik moest wel veel breien om weer bij te komen". Haar prachtige witte middenstuk van de Burridge Lake Aran Afghan is nu een meter lang. Daarmee ligt ze weer helemaal op schema.

Eerlijk gezegd heb ik het breien de afgelopen warme dagen een beetje laten sloffen, zodat ik nog 4 centimeter te kort kom. Geïnspireerd door Marjans buitenfoto, heb ik mijn lap ook aan de schutting gehangen.

75 centimeter

Op de helft van de maand is het weer tijd om mijn vorderingen aan de Burridge Lake Aran Afghan te laten zien. Als je heel goed kijkt, dan valt er opnieuw een foutje te zien. In de rechterbovenhoek heb ik per ongeluk de verkeerde kant op gekabeld. Inmiddels is het trouwens hersteld, door dapper terugsteken en opnieuw "breien" met een haaknaald.