Een zeepbel
Als een zeepbel is je bestaan.
In 1943, precies vierenvijftig jaar geleden, waren er, in Den Helder bij de scheepswerf, mensen op zoek naar vermisten. De laatste die gevonden werd was mijn zevendertigjarige oom Antoon, de jongste broer van mijn vader. Overdekt met zand en betonresten werd hij gevonden, vlak bij een schuilkelder. Hij was een van de tweeënvijftig slachtoffers van het bombardement van de geallieerden. Zijn foto hangt nog bij mijn zeventigjarige neef Daan Heiting, die als vijftienjarige bij het inslaan van de brisantbommen op straat was gaan liggen, onder zijn fiets.
Een flierefluiter werd die oom bij ons thuis genoemd, een vrijgezel die het huis waarin zijn ongetrouwde zusters het heft in handen hielden ontvluchtte, door in het weekend regelmatig naar Amsterdam te gaan, samen met Kees, een broer die toen eveneens ongetrouwd was. Zijn zwager, Ben Heiting, die commandeur was op de Werf, had hem naar Den Helder gehaald, zodat hij ontkwam aan de tewerkstelling in Duitsland. Vond hij onderduiken te riskant? Het liep af zoals het in het gedicht van P.N. van Eyk, 'de tuinman en de dood', staat: Den Helder werd zijn Ispahan.
2 opmerkingen:
Daar was het dus waar het vreselijke verhaal van jou vader over zijn broer zich afspeelden….
Op Willemsoord…..daar op die plek hebben mijn man en ik ons meerdere dagen vermaakt in het voorjaar van 2025.Na vertrek van de marine naar de Nieuwe Haven werd een groot deel van het gebied in de jaren 1990 omgevormd tot een uitgaanscentrum en openluchtmuseum. Het complex als geheel en ook vele gebouwen afzonderlijk werden in 1998 aangewezen als rijksmonument. Het terrein bevat naast nautisch (historische) bezienswaardigheden ook horeca, musea, bedrijfspanden, een bioscoop, een theater en het stadhuis van gemeente Den Helder.
Voor mijn man is Den Helder bekend terrein,hij kreeg op Fort Erfprins een gedeelte van zijn opleiding bij de Koninklijke Marine.
'Den Helder werd zijn Ispahan'. Je vader was een schrijver!!!
Een reactie posten