En verder in Barcelona

Toevallig liep ik langs Las Arenas in Barcelona en het intrigeerde me. Ik zag aan de buitenkant een fanshop voor FC Barcelona, van de verdere functionaliteit had ik geen idee. Thuisgekomen heb ik ontdekt dat het vroeger een arena voor stierengevechten was, tegenwoordig een winkelcentrum.

Iets anders dat me opviel was het gemiddeld aantal verdiepingen per apartementencomplex. Hierboven zie je een gebouw dat kenmerkend is voor de bebouwing in het centrum van Lyon.

In Barcelona is net iets meer gewoekerd met de ruimte, ten minste in het deel dat ik heb bezocht en dus wat hoger gebouwd.

Tot slot nog een klein detail dat me opviel aan de bestrating. Waar ik in Lyon soms een beetje moet werd van het lopen op "historische" ongelijke keien, lag in Barcelona veelal dit soort tegeltjes op de stoep.

Historisch heb ik tussen aanhalingstekens gezet, want het is natuurlijk niet altijd de originele bestrating. Het zal wel net zo gaan als in Utrecht, waar oude stenen van diverse oorsprong worden bewaard in een depot. Zodra er in de binnenstad herstraat moet worden, komen dan die oude keien tevoorschijn. Ik heb een aantal jaren in de Utrechtse binnenstad gewoond en dan mopperde ik weleens op die gewoonte. Bijvoorbeeld als ik met de hak van mijn schoen weer eens bleef haken. Tegenwoordig heb ik daarvoor trouwens een prima oplossing: gewoon geen hakken meer dragen!

Dit allemaal terzijde, morgen ga ik schrijven over het staartje van mijn reis in Parijs.

Een bijzonder park

Ik voeg toch nog wat toe aan mijn opmerkingen gisteren over Park Guell. Daar waar het park en de kunstmatige ingrepen elkaar aanvullen, vond ik het namelijk heel bijzonder.

Geen gewone recht-toe-recht-aan muurtjes, maar een afscheiding waar echt over nagedacht is.

Ook de gebouwen zijn heel fantasierijk.

En de beroemde salamander van Gaudi? Tja, daar vind ik dan weer niet zoveel aan.

Klimmen

Vanaf mijn verblijf in de buurt van het station Barcelona Sants was het een flinke klim naar het Park Guell.

Ook in het park heb ik de nodige hoogtemeters gemaakt, op zoek naar de kunstwerken van Gaudi. Soms kon ik ze niet vinden en liep ik twee of drie keer dezelfde route. Ik werd moe, warm en kreeg er een beetje genoeg van.

Achteraf gezien beïnvloedde dat mijn waardering voor Park Guell behoorlijk. Eigenlijk vond ik het toen niet veel soeps. Maar als ik nu naar de foto's kijk, moet ik eerlijk zeggen dat die er best mooi uitzien.

Wat je niet aan die foto's af kunt zien is hoeveel moeite het kostte om geen tot weinig toeristen vast te leggen. Op internet had ik een ticket gekocht en ik was er zodra het park openging, maar heel snel waren er vele busladingen vol mensen.

De meesten kwamen overigens niet veel verder dan de hoofdingang, zoals je hieronder kunt zien.

Oude haven

Mijn reisverslag is niet helemaal chronologisch. Ik wilde zo graag vertellen over de Sagrada Familia, dat ik het tijdsverloop een beetje uit het oog ben verloren. Niet belangrijk natuurlijk, want we blijven nog steeds in Barcelona. Nadat ik naar het maritiem museum was geweest, zag ik het standbeeld van Columbus hoog boven het verkeer uittorenen.

Iets verderop kwam ik bij de boulevard van Port Vell oftewel de Oude Haven. Bij 22 graden was het aangenaam om daar tussen de palmbomen te flaneren. In de haven lagen voornamelijk kapitale plezierboten. Toch leuk om de zee even gezien te hebben.

In 2026 zal ik jullie nog even mee op reis nemen naar Barcelona en vervolgens verhalen over mijn bezoek aan Parijs.

Iedereen de beste wensen voor 2026!

Lekker glutenvrij eten

Deze blogpost gaat alweer over eten. Daar kun je uit opmaken dat ik van eten en eten koken houd en dat is zeker zo. Maar als je coeliakie hebt en dus noodzakelijkerwijs glutenvrij eet, dan is buiten de deur eten echt een lastig ding. Barcelona was wat dat betreft echt het Walhalla.

Bij het restaurant En Ville at ik het lunchmenu en dat was echt fantastisch. Ik heb het voorgerecht en het toetje hier afgebeeld. Er was ook nog een hoofdgerecht en een drankje. Dat alles was all in 20 euro. Je kon kiezen en het was heel smakelijk!

Verder ontdekte ik daar ook een hele goede glutenvrije bakker, namelijk Jansana. Ik ging even zitten met een kop koffie met gebak. Voor in mijn Barcelona "thuis" nam ik ook nog wat brood mee. Heerlijk en echt niet prijzig. Dat is misschien niet zo'n ding als je niet glutenvrij bent. Mensen met coeliakie weten echter dat je je vaak blauw betaalt. Het speciale brood van AH bijvoorbeeld is niet duur, maar kost toch nog 3.59 voor 11 sneetjes. Des te meer bijzonder om keuze in overvloed te hebben voor een schappelijke prijs.

Geboortegevel

De geboortegevel is de enige gevel die in de tijd van Gaudi is gereedgekomen. Nou ja, gereed gekomen ... Ook later zijn er nog details aan toegevoegd.

De ceder boven de geboortegrot was er in ieder geval al.

Als je wat meer naar de verschillende onderdelen kijkt, dan zie je niet alleen beelden die bijbelse taferelen uitbeelden. Ook het exterieur laat de nodige beelden uit de natuur zien.

Gisteren liet ik al het fruit zien, vandaag een stukje van de groene toegangsdeuren en een paar ganzen. Deze deuren zijn trouwens ook een recente toevoeging, dat kun je wel zien.

Veelzijdigheid

De buitenkant van de Sagrada Familia is van geheel andere aard dan de binnenkant. Je kunt er heel lang naar kijken en zult steeds nieuwe details ontdekken. En wat mooi is: een toegangskaartje heb je er niet voor nodig.

Het is genoegzaam bekend dat de Sagrada Familia nog niet klaar is. Wat ik vandaag laat zien is voor het grootste deel niet gerealiseerd ten tijde van Gaudi, die immers in 1926 al overleed.

Je ziet ook bijvoorbeeld aan de bouwlift en de bouwkraan dat er nog aan gewerkt wordt.

Het gekleurde fruit op de punten, was voor mij een volkomen verrassing. Te meer daar het nogal contrasteert met de geometrische vormen.

De 12-puntige morgenster is eind 2021 geplaatst en is gemaakt van glas en staal. Hij staat erg hoog en daarom zie je niet meteen dat de ster 7,5 meter breed is en 5,5 ton zwaar. In het museum onder de basiliek is een werkplaats waarin alles eerst op schaal wordt uitgeprobeerd, voordat het in het groot wordt gemaakt. Deze ster was daar ook te zien in miniatuurvorm.

Lichtval

Hét hoogtepunt van mijn verblijf in Barcelona was zonder meer de Sagrada Familia. Toeristisch, heel druk en een streng veiligheidsbeleid, ja dat was er allemaal. Maar zo ontzettend mooi! Dan heb ik het vooral over de lichtval in de basiliek.

Zie je hoe verschillend de kleuren aan de ene zijde en aan de andere zijde zijn?. Het is heel mooi gedaan en heeft een rustgevend effect, ondanks alle aanwezige bezoekers.

Het interieur is vooral een hommage aan de volmaaktheid van de schepping.

Ik kan het niet laten om ook een afbeelding te plaatsen van de tribunes die voor het koor bedoeld zijn. Ze zijn trouwens nog veel langer dan ik in één beeld kon vangen.

Barcelona

Na niet eens zo'n lange treinreis vanuit Lyon belandde ik begin november in Barcelona. Ook daar had ik weer twee hele dagen en moesten er dus keuzes gemaakt worden. Op sommige plaatsen waren er heel veel toeristen, zozeer zelfs dat je niet gewoon door kon lopen. Mijn verblijf was wederom een studio met dit keer uitgebreide keukenfaciliteiten, een aparte woonkamer en zelfs een gezamenlijke wasmachine. Dat betekende dat ik een paar keer een "gewone" winkel betrad om inkopen te doen. Het was opvallend dat ik daar eerst in het Catalaans en vervolgens in het Spaans werd aangesproken, maar mijn Engels werd geheel niet begrepen. Gelukkig snapte ik na enig nadenken wat er bedoeld werd.

Ook in Barcelona wandelde ik vrijwel alles. Ik plande een route langs een aantal bezienswaardigheden. Zo begon ik op de eerste dag met Sant Pau del Camp. Het is een heel oud klooster in de wijk El Raval. Het hele oude is indrukwekkend, al valt er niet veel te zien en sta je snel weer buiten.

Van een heel andere orde is het Maritiem Museum, gevestigd in de voormalige koninklijke scheepswerven. Het is een modern museum, waarin alle tekstborden ook in het Engels zijn en dat hier en daar interactief is. Je kunt er gemakkelijk een paar uur doorbrengen, als je net als ik in dit soort materie geïnteresseerd bent.

Hier laat ik alleen de replica op ware grootte zien van het koninklijk galeischip uit 1571. Het is zeer indrukwekkend om het mooie schip te bewonderen en tegelijk te bedenken hoe ellendig het werk van de roeiers op zo'n schip was.

Gelukkig wordt daar uitgebreid bij stilgestaan. De roeiers zaten vastgeketend. Dat betekent dat ze niet alleen op hun bankje roeiden, maar ook moesten slapen, blootgesteld waren aan de elementen en hun behoefte moesten doen. In tegenstelling tot wat ik dacht ging het daarbij niet alleen om galeislaven. Sommige mensen lieten zich ook contracteren om dit werk te doen, niet wetende wat hen te wachten stond. Daarna mochten ze niet meer weg ...

Er zijn een aantal andere deeltentoonstellingen in het museum. Bijvoorbeeld over het leven aan boord van een intercontinentale oceaanstomer aan het begin van de twintigste eeuw; over de handel in koloniale waren en wat de kolonisatie betekende voor de lokale bevolking; over navigatie in vroeger tijden.

Morgen wandel ik verder.