Gedicht in de Martinikerk

In de Martinikerk in Sneek hing een gedicht aan de muur dat me aanspreekt. Helaas ken ik de oorsprong van de tekst niet, toch wil ik het jullie niet onthouden.

Heb lief!

Het was een oude droom
om ooit weer uit te trekken.
Bevrijd te kunnen leven,
de angst voorbij.
Het was een oude droom
't beloofde land opnieuw ontdekken,
een plek zomaar gegeven aan jou en mij.

Een mens zaait onder tranen,
verdriet ontloop je niet.
zoals de stormen komen
en regent dat het giet.
Maar ooit zal je ook oogsten,
dan komt die grote dag,
verdriet wordt dan weer vreugde,
een traan wordt weer een lach.

Zoals de bloemen openbreken
uit een nieuwe knop,
de krokussen hun kop opsteken,
alles bloeit weer op.
Dan kom je zingend van het land,
je armen vol met schoven,
een oude droom opnieuw ontbrand,
dat mag je dan geloven.
Blijf dromen,
blijf hopen,
geloven vooral.
Blijf dromen,
blijf hopen,
heb lief bovenal!
Dromen! Dromen!
Dromen! Dromen!

Nu ik het overgetypt heb, vallen me een paar cliché's op die ik minder mooi vind in het middendeel. "Een traan wordt weer een lach" bijvoorbeeld. De derde strofe is nog steeds krachtig in mijn ogen. Wat vinden jullie?

Martinikerk in Sneek

Min of meer toevallig liepen we gedurende de openingstijden langs de Grote- of Martinikerk in Sneek. Het was mooi weer en we kregen al een beetje trek, toch besloten we even te gaan kijken.

Vanaf de 11de eeuw was er een kerk op deze plek, maar het huidige gebouw werd herbouwd in 1681-1683. Nog eens twee eeuwen later werd het interieur praktisch compleet gewijzigd met het beeldbepalende meubilair in licht eikenhout.

Pal naast de kerk staat het klokkenhuis uit het eind van de 15de eeuw.

Hierin is het kerkelijk bureau gevestigd. Je kunt het vanuit de kerk bereiken, op het moment dat wij er waren kon je er echter niet in.

Van buitenaf kun je goed zien dat alleen de onderste verdieping van steen is gemaakt.

Fontein van Fortuna

Maandag liet ik het stijlvolle openbare toilet in Sneek zien. Dat is natuurlijk niet het enige dat we daar bekeken hebben. We liepen er een paar uur rond en in die tijd konden we aardig wat bekijken. Voor de karakteristieke Waterpoort staat op het Hoogend de Fontein van Fortuna.

Volgens het toelichtende bord toont het een man met een Hoorn des Overvloeds op een gouden bol. De overvloeiende hoorn symboliseert het materiële fortuin van de gelukkige. Maar de gouden bol draait voortdurend en zo kunnen de kansen keren.

Water(sport) is behoorlijk aanwezig in het centrum. Dat levert mooie plaatjes op en betekent af en toe dat je even moet wachten voor een brug die open gaat. Helemaal niet erg als je een toerist bent, voor inwoners best wel eens vervelend denk ik.

Dit beeld van Frans Ram heet De touwslager en refereert aan de lijnbaan van Lankhorst.

Deze mooie bordestrap behoort aan het voormalige raadhuis van Sneek. Bij toeval viel mijn oog op de bijbehorende brievenbus.