Het Palazzo Reale herbergt een omvangrijke kunstverzameling, die de "Galleria Sabaudi" genoemd wordt. Eigenlijk is het een apart museum, maar je kunt er binnendoor heen lopen vanuit de koninklijke vertrekken. Eerlijk gezegd blééf ik er kijken en heb ik slechts enkele tamelijk willekeurige foto's gemaakt, bijvoorbeeld omdat ik nogal van het licht/donkerspel van de Caravaggisten houd. De theorbespeler is geschilderd door Antiveduto Gramatica.
Gerrit Dou schilderde een meisje dat uit het raam kijkt. Het is een onderwerp dat nogal vaak voorkomt. Net als veel schilderijen in dit museum heeft het een gigantische goudkleurige lijst gekregen. Ik vind het op z'n zachtst gezegd geen toevoeging, zeker bij een relatief bescheiden werk.
Van de schilder Jan Griffier de oudere had ik nog nooit gehoord. Je ziet hier een soort jaarmarkt met kraampjes en veel publiek tegen de achtergrond van een stadje of dorp. Eigenlijk moet je inzoomen om het goed te kunnen bekijken, de lijst heb ik overigens grotendeel van de foto afgehaald.
Het was sowieso behoorlijk rustig in dit museum en bij de enige Rembrandt die ik gezien heb van een oude man in een stoel, was helemaal niemand te bekennen.
Van geheel andere aard is het medallion van geglazuurd terracotta. Het is gemaakt in 1510-1520 in de werkplaats van Giovanni Della Roba. Het is heel goed bewaard gebleven en heeft bijzonder heldere kleuren terwijl het 500 jaar oud is!
Uit ongeveer dezelfde tijd bewonderde ik een Venetiaans trouwkistje. Als je goed kijkt, zie je een man knielen om de hand te vragen.
Een permanente tentoonstelling was gewijd aan een aantekenboekje van Leonardo da Vinci over vliegen. Het zal wel algemeen bekend zijn dat hij zijn aantekeningen in spiegelschrift maakte, maar ik wist het niet. Vandaar dat er spiegels waren, zodat je de vergrote en geprojecteerde aantekeningen kon lezen.
Het zal je misschien niet verbazen dat ik graag nog één blogje aan het Palazzo Reale wil schrijven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten