Tandradtreintje

Via een mooie groene route ben ik in een uurtje naar Station Sassi gewandeld, het vertrekpunt van het tandradbaan. Op zondagochtend flaneren, joggen en fietsen veel locals hier in de parkstrook langs de Po.

Je kunt trouwens ook om de 20 meter op een bankje zitten, plaats zat dus.

Ruim tien minuten voor de vertrektijd van het treintje stond ik in in de rij voor de "biglietteria automatica", die bediend bleek te worden door een beambte. Hoe Italiaans: om het apparaat te laten functioneren, moest de man regelmatig iets doen aan het binnenwerk. Gewoon kaartjes verkopen aan een loket lijkt me eenvoudiger en sneller. De rij vorderde nogal langzaam zodat ik 'm een beetje begon te knijpen. Terecht, want de meneer voor mij kocht de laatste kaartjes voor de trein van 11 uur. Vol! Dat betekende een uur wachten op de volgende trein dus. Niet erg, ik had me toch voorgenomen om de hele dag uit te trekken voor deze trip. Twintig minuten rammelen op krappe houten banken en een paar tunneltjes verder, kwamen we boven aan.

Onderweg konden we soms al een blik werpen op leuke vergezichten.

Na een steile wandeling van vijf minuten, bereikten we en masse de basiliek. Meteen spotte ik twee bruidsparen, blijkbaar is dit een populaire locatie voor een fotoreportage.

Wat er in en rond de basiliek te zien was, bewaar ik voor een volgend blogje.