Van Gogh: The Immersive Experience

In de Jaarbeurs in Utrecht is op dit moment een tentoonstelling rond Van Gogh, genaamd The Immersive Experience. Dit evenement is trouwens te zien (geweest) in een heel aantal steden van Lyon tot Napels, Bejing tot Atlanta. Ik noem maar een paar voorbeelden want er zijn er nog veel meer.

Nou moet ik zeggen dat ik best vaak in het Van Goghmuseum in Amsterdam ben geweest, meestal met een klas kinderen. Dat laatste heeft een enorm voordeel. Je hoeft sowieso niet in de rij te staan, maar soms was ik er zelfs voor openingstijd in een verder leeg museum dus!

The Immersive Experience laat alleen elektronische versies van de schilderijen zien. Dat haalt het op een bepaalde manier niet bij het origineel. Toch voegt het tegelijk ook wat toe. Bovenstaande bloemenvaas heeft Van Gogh bijvoorbeeld vaak gebruikt, telkens weer met een andere bos bloemen. Dat wordt op een groot scherm getoond en is mooi om te zien. In dit geval heeft hij ook een voor hem niet zo gebruikelijk kleurenpalet gebruikt.

Op informatieborden is veel te lezen over het leven en werk van Vincent van Gogh. De Nederlandse tekst kan zo uitgebreid zijn omdat buitenlandse bezoekers wordt aangeraden om een app te downloaden. Er is dus geen Engelse tekst op de borden.

De laatste enorme zaal is het meest uniek, door de projectie van allerlei compilaties op de wanden en de vloer begeleid door muziek. Je kunt rustig gaan zitten en de ervaring van circa 30 minuten over je heen laten komen.

Een keus uit de foto's die daar gemaakt zijn, brengt het gevoel niet goed over. Toch nog een paar plaatjes:

Tot slot een projectie die gebaseerd is op het laatste schilderij dat Vincent van Gogh heeft gemaakt.

Als je een echte purist bent in de zin van een kunstliefhebber die alleen de echte schilderijen wilt bekijken, dan zou ik hier niet heengaan. Zelf vond ik het met recht een immersive experience, oftewel een meeslepende ervaring.

Flespompoen

Op zolder verzamelen we in de late zomer en herfst zaden van verschillende planten en bloemen die het goed hebben gedaan in onze tuin. Daarbij lag dit jaar ook een zakje met pompoenpitten. Als je een pompoen opensnijdt, kom je heel veel pitten tegen. Een paar pitjes hebben we laten drogen en vervolgens bewaard. Wel jammer dat we niet meer zeker wisten of het pitten van een flespompoen (butternut) of van een kleine oranje Japanse pompoen (hokkaido) waren. Of misschien wel allebei...

Het grootste vruchtje is in ieder geval nu circa 8 centimeter. Het heeft de vorm van een flespompoen en de kleur van een Japanse pompoen. Het is een verrassing wat het uiteindelijk wordt en of het lukken gaat. De slakken vinden helaas de plant nog steeds lekker ondanks de harige bladeren, dus we houden het goed in de gaten.

Eigen kweek

Niets geeft zoveel voldoening in de tuin als een pot vol met bloeiende plantjes, die je zelf opgekweekt hebt. Uit een klein zakje zaad is dit voorjaar een mooie diverse verzameling lobelia's gekomen. Er zijn blauwe, roze en witte exemplaren zoals je kunt zien. Overigens heeft het mooie weer ook een handje geholpen. Voor wie het zelf eens wil proberen: het is zaad van de Lidl dat ik eerst binnen heb voorgezaaid in kleine potjes.

Aan één stuk (of toch niet?)

Zoals ik woensdag al schreef, kan het patroon dat ik uitgekozen heb voor een babyjasje aan een stuk gebreid worden. Omdat ik de constructie niet helemaal doorzag, is er toch iets een beetje mis gegaan. Op het achterpand loopt er daardoor een naadje: eerst heb ik de steken afgekant en later weer opgenomen. Inmiddels is het me wel helemaal duidelijk hoe het jasje in elkaar zit. Waarschijnlijk zien jullie het ook aan de hand van mijn foto. Het schiet al aardig op: de laatste mouw is "under construction", alleen met de puntmuts moet nog begonnen worden.

Le manteau de Lino

Zó moet het worden, mijn nieuwe breiproject. Het is een jasje dat aan een stuk wordt gebreid, met een behoorlijke puntmuts aan de achterkant. Het is hier gratis te downloaden en ik vind het tegelijkertijd schattig en stoer. Er is al een stukje gebreid en de constructie is niet meteen helder voor mij. Binnenkort laat ik de lap zien.

Boekpresentatie

Een flinke tijd heb ik hier al niets meer van me laten horen. Zo lang zelfs dat me door haar gevraagd werd of ik soms gestopt was met bloggen. Een terechte vraag, maar eigenlijk kwam er steeds wat tussen. Zo werd één stille week gevolgd door een tweede stille week en weken werden maanden.

Nu kom ik toch nog even terug op ons tweede boek "Kroegendorp, loodsendorp, zeemansdorp" en de boekpresentatie. Met veel plezier hebben mijn broer Thijs en ik vorige week twee keer een lezing gehouden in de prachtige Zeemanskerk in Oudeschild. We hebben ook aardig wat mensen gesproken en het boek gesigneerd. Het is natuurlijk een boek voor een niche-markt en daarom is het fijn om te melden dat er bij ons geen boeken over zijn. Wel zijn er nog wat exemplaren te krijgen via het Open Boek en de museumwinkel van Kaap Skil. Zolang de voorraad strekt!

Ondertussen is de afhandeling nog steeds niet helemaal gereed. Er moeten nog zo'n 70 boeken verstuurd worden naar voorinschrijvers en dat gaat tussen de bedrijven door. Nog eventjes geduld dus, handwerkliefhebbers!

Vloerkleed

Zondag stond ik bij Royal Delft opeens oog in oog met dit schitterende vloerkleed van The Wool Studio. Het is 250 centimeter in doorsnede en met de hand getuft. Dit kleed is "gewoon" te koop, al moet je dan wel aardig wat geld meebrengen.

Ik zou het overigens nooit kopen. Ten eerste is het veel te mooi om op de grond te leggen. Ten tweede vraagt zo'n kleed om een verder heel rustig en minimalistisch interieur. Zo'n interieur met een bank, één mooie kamerplant, één kast en (vooruit) een eetkamertafel met vier stoelen in een grote woonkamer. Nou, dat gaat me niet lukken en eigenlijk wil ik dat ook niet.

Maar mooi vind ik dat vloerkleed wel ....

Kroegendorp, loodsendorp, zeemansdorp

Het is de laatste tijd een beetje stil geweest op mijn blog, omdat mijn broer Thijs en ik druk bezig zijn geweest met de afronding van ons tweede boek. Daar komt van alles bij kijken. Het vinden van subsidiegevers bijvoorbeeld, contact met de drukkerij, uitzoeken hoe het zit met de rechten op de afbeeldingen, regelen van een geschikte ruimte voor de boekpresentatie. Last but not least: promotie van het boek. Vandaar dat ik hieronder ook de boekaankondiging plaats, want wie weet zijn sommige lezers hier ook geïnteresseerd.

Na tientallen jaren archiefonderzoek publiceren Thijs en Miriam Klaassen het boek “Kroegendorp, loodsendorp, zeemansdorp: Oudeschild voor 1900”. In dit rijk geïllustreerde boek geven zij een uitgebreide beschrijving van de ontstaansgeschiedenis van het dorp vanaf het prille begin rond 1625 tot het eind van de negentiende eeuw. Er is veel nieuwe informatie over de geschiedenis van Oudeschild aan het licht gekomen.

Het boek vertelt het fascinerende verhaal van het dorp, waar het in de eerste periode wemelde van de kroegen en herbergen. Deze werden druk bezocht door de vele zeelieden die op de “Rede van Texel” moesten wachten om in konvooi naar verre oorden uit te varen. Later vestigden zich vele tientallen loodsen in Oudeschild, die niet alleen hielpen bij het in- en uitvaren van de schepen, maar ook allerlei hand-en-spandiensten op de Rede verrichtten. Op het hoogtepunt woonden er meer dan honderd loodsen in het dorp. In de negentiende eeuw was de tijd van de loodsen snel voorbij en vertrokken veel inwoners naar Den Helder. De achterblijvers waren overwegend zeelieden.

Het laatste hoofdstuk bevat een schat aan informatie over elk huis dat in deze periode in het dorp stond. Wie voorouders in Oudeschild heeft, kan te weten komen in welke huizen zij woonden en een beeld krijgen van de omstandigheden waarin zij leefden. Hun namen kunnen worden opgezocht in het uitgebreide naamregister. Om de koppeling te kunnen maken naar de huidige huizen, zijn foto's toegevoegd van de hedendaagse bebouwing.

Boekpresentatie
Het boek zal op zaterdagmiddag 7 juni worden gepresenteerd in de Zeemanskerk in Oudeschild, waarbij de auteurs ook een lezing zullen geven.

Voorinschrijving
Het boek heeft een omvang van ruim 400 bladzijden en zal worden uitgegeven in een kleine oplage. Dankzij subsidies van het Texelfonds en het Gijs Oskamfonds kon de verkoopprijs laag worden gehouden. Wie er zeker van wil zijn een exemplaar te bemachtigen, kan het nu al bestellen door voor 25 april een e-mail te sturen naar texel@hccnet.nl. Bij voorinschrijving tot 25 april geldt een gereduceerde prijs van 25 euro (excl. eventuele verzendkosten).

Favoriete bloem

In december 2021 kregen we twee amaryllisbollen van mijn broer cadeau. Ze deden het prima, zoals je hierboven kunt zien. We besloten ze te verzorgen en te bewaren. Vaak lukt het wel om ze nog een paar keer in bloei te krijgen. Ik las echter op de site van Gardeners world dat je ze ook via zaad kunt vermenigvuldigen. Een leuk experiment, al kan het wel vijf jaar duren voordat de zaailingen gaan bloeien.

We zijn nu drie jaar verder en het is gelukt! Eind september ben ik gestopt met water geven. Pas toen er een nieuw groen puntje tevoorschijn kwam, ben ik weer gaan gieten. Zes nieuwe amaryllisplanten bestaan nog steeds alleen uit blad, de zevende heeft voorzichtig een kleine bloemstengel gemaakt met twee ontluikende bloemen. Het stimuleert me zeker om door te gaan. Het is denk ik wel een goed idee om dit experiment alleen te proberen als je veel ruimte hebt om de planten neer te zetten, zodat je er niet steeds tegenaan kijkt. Bij ons staan ze op zolder uit het zicht.

Je snapt wel dat de amaryllis op dit moment mijn favoriet is. Wil je meer verhalen over favoriete bloemen of planten lezen? Kijk dan op de blog van Elizabeth om een lijstje van andere deelnemers aan deze bloghop te bekijken. Veel plezier!

Kokosmakronen

Op de site van Miljuschka vond ik dit supereenvoudige recept van glutenvrije kokosmakronen. Er zijn maar twee ingrediënten, het kost weinig tijd en het kan in de oven en ook in de airfryer. Dat laatste is trouwens niet heel handig, want in de airfryer kun je niet alle koekjes tegelijk bakken. Mocht je het toch doen, net als ik: 14 minuten op 140 graden is genoeg.

Verder heb ik een wat gelikter uiterlijk gekregen door een mini siliconen tulbandvormpje en een ijsschep te gebruiken.

PS Nu de makronen een paar dagen in de koektrommel zitten, zijn ze behoorlijk hard geworden. Zou daar nog iets aan te doen zijn?