Letterkunst

Lopend door Hoorn kwamen we dit drijvend gedicht "De Hemel" tegen in de Rommelhaven. Het is lastig te lezen als je voor het kunstwerk staat en er zijn bovendien enkele letters verdwenen. Het ligt er namelijk al sinds 1991 en is gemaakt door Jan Merx. Maar dit staat er:

de liefde bezit de tijd
de tijd is geen werkelijkheid
de werkelijkheid bestaat alleen in de droom
de droom van dood en genot vertelt het geluk
het geluk leeft in de liefde
de liefde onsterfelijk maakt het leven gelukkig vergankelijk

Eendjes

Achter een voorraam in Enkhuizen kwamen we dit doddige stel tegen.

Een beetje lastig te fotograferen door het glas, wel heel leuk zo op een speciaal karretje.

Hongaars borduurwerk uit Csenger

NB Sommige vlakjes lijken op de foto volkomen zwart en dat is echt niet zo: ze zijn rood en met zwart omlijst.

In het Noordoosten van Hongarije vind je de streek Csenger. Ik heb recent een workshop gevolgd bij Tree of Needlework waarin het borduurwerk uit deze streek centraal stond. Hierboven vind je mijn probeersel dat daar traditioneel voor het versieren van kleding wordt gebruikt. De gebruikte steken zijn rode satijnsteken met een omranding van zwarte steelsteken.

Er is ook een andere techniek uit dezelfde streek, die voornamelijk gebruikt wordt op kussens. Deze techniek die bestaat uit louter satijnsteken mocht je ook uitproberen, maar daar heb ik niet voor gekozen. Het deed me namelijk denken aan een eerder borduurwerkje van mijn hand. Ja, ik weet het: andere kleuren en ook een paar andere steken. Toch vermoed ik dat ik deze tweede techniek mezelf kan leren.

Houdringe, Panbos en Beerschoten

Op onze wandeling in de buurt van De Bilt, zijn er nog veel meer mooie plaatjes geschoten.

Dit kleine padje kruiste ons pad. Door de schutkleur is hij wat moeilijker te zien, maar ik denk dat je 'm vast wel kunt ontdekken.

Verder is dit een blogpost met weinig woorden om visueel van te genieten.

De watermeter laat zien dat het grondwaterpeil permanent te laag is.

Bosgedeeltes worden afgewisseld met open vlaktes.

Mooi hè,vind je ook niet?

Achterpand

Al in februari breide ik een proeflapje van dit gemêleerde garen. Daarbij deed ik de belofte aan mezelf dat ik mocht beginnen met het breien van een trui van het materiaal zodra ik een paar projecten had afgerond.

Zo'n tien dagen geleden was het zover en ben ik begonnen aan het achterpand. Ik heb niet echt een patroon. Als model gebruik ik een oude trui die goed zit en verder kijk ik een beetje naar andere patronen voor de afwerking van de mouwkop en bovenkant van de panden. Het nodige gereken dus, maar leuk om te doen. Zoals je ziet, ben ik zo goed als klaar met het eerste pand.

Beuken

Op nog geen tien kilometer van ons huis hebben we weer een fijne plek om te wandelen ontdekt. Niet eerder waren we in Houdringe, Panbos en Beerschoten. Ook al heeft het drie verschillende namen, toch is het één aaneengesloten gebied aan de rand van de Bilt.

Het bos bestaat uit verschillende bomen, maar de beuken zijn kenmerkend voor dit gebied.

Deze bomen kunnen eeuwenoud worden, als er zorgvuldig mee om wordt gegaan. Ze wortelen namelijk oppervlakkig, dus kunnen ze er slecht tegen als de wortelzone intensief betreden wordt.

Onderweg kwamen we ook dit vriendelijke bankje ter nagedachtenis tegen, met een aansprekende tekst. Omdat het misschien niet zo goed te lezen is op de foto, herhaal ik het hier even:

Ergens zingt een vogel zijn zelfgeschreven lied, deze plek is zijn theater, luister en geniet.

Verrassend was het passeren van een 19de eeuwse brug, die er in mijn ogen modern uitziet. Het is de Baronbrug. Halverwege de brug is de spreuk "Daarheen en weer terug" te lezen. Dit opschrift verwijst naar de avonturen van de hobbit Bilbo Balings.

Aan de wandel in wisselvallig weer

Als de zon schijnt gaan we bijna dagelijks wandelen. Als het Hollands weer is zoals de laatste tijd, dan gaan we er ook gewoon op uit. Misschien gewapend met een paraplu of regenjas, maar het moet echt met bakken uit de lucht komen voordat we thuis blijven. Dat levert natuurlijk wel iets grijzere foto's op, zoals hier van de hefbrug bij Laagraven.

Regen kan ook juist wat speciaals geven aan een foto. Deze waterlelies zien eruit alsof er een filter is toegepast. Dat is niet zo. Het mooie "special effect" zijn regendruppels. Je kunt het nog beter zien als je de foto wat groter maakt door erop te klikken.

Tree of Needlework

Tamelijk recent ontdekte ik dat Tree of Needlework in Utrecht zit én dat er regelmatig workshops worden gegeven.

Deze week stonden de dagelijkse zomerworkshops in het teken van Hongaars borduren, volgende week gaat het over borduren in reliëf in allerlei vormen. Als je snel bent, kun je je daar trouwens nog voor opgeven.

Op de deur van de workshopruimte, hing deze week een Hongaarse doek met een huisspreuk.

In vertaling (van Kristian Horvath) luidt die spreuk: Waar geloof is, is liefde. Waar liefde is, is vrede. Waar vrede is, is zegen. Waar zegen is, is God. Waar God is, is geen nood.

Verder waren er nog allerlei mooie voorbeelden te zien en een aantal Hongaarse borduurboeken in de kast.

Zelf heb ik één workshop Hongaars borduren gevolgd. Wat ik precies gedaan heb, krijg je binnenkort te zien.

Textielkaart

In Handwerken zonder Grenzen werd recent beschreven hoe je vrij eenvoudig een textielkaart kunt maken door middel van vlieseline, een paar lapjes en wat borduursteken. Dit is een eerste experiment op A5-formaat, waarbij ik de mogelijkheden van de naaimachine ook een beetje heb verkend. Belangrijke les: de witte stof is te dun en schijnt daardoor teveel door.

Jonge koolmezen

Piep-piep-piep! De koolmezen kondigen hun aanwezigheid dezer dagen luidkeels aan met veel communicatief gekwetter. Normaalgesproken zien we regelmatig een paartje in onze tuin, dat komt snoepen van de zonnebloempitten in het vogelhuisje. Maar nu zijn het er wel zes, een ouderpaar met vier jongen. Op het oog zijn ze niet van elkaar te onderscheiden, maar de jongen maken een karakteristiek piepgeluid en laten zich af en toe ook voeren door pa en ma.

Wist je trouwens dat ze een zonnebloempit heel behendig vast kunnen houden met hun twee pootjes? Op de derde foto kun je het (bijna) zien. Ze pellen het pitje met hun snavel, laten het omhulsel naar beneden vallen en eten het dan lekker op.